Εκκοπλωματίτιδα παχέος εντέρου

ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΤΙΔΑ ΠΑΧΕΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

Με τον όρο εκκολπώματα εννοούμε τις προβολές του βλεννογόνου του παχέος εντέρου ( σαν μικρά σακουλάκια ) προς το εξωτερικό τοίχωμα του εντέρου.
Τα εκκολπώματα εμφανίζονται κατά την συντριπτική τους πλειοψηφία στο σιγμοειδές τμήμα του παχέος εντέρου αλλά σε μικρότερο ποσοστό μπορεί να εμφανιστούν και στα υπόλοιπα τμήματα του παχέος εντέρου. Η συχνότητα τους αυξάνεται ραγδαία με την ηλικία έτσι ώστε να εμφανίζονται περίπου  στο 50% των ανθρώπων σε ηλικίες άνω των 50 ετών.
Βασική αιτία δημιουργίας των εκκοπλωμάτων θεωρείται η αύξηση των ενδοαυλικών πιέσεων στο παχύ έντερο, που κατά κύριο λόγω προκαλείται από την δυσκοιλιότητα, σε συνδυασμό με τη φυσιολογική μείωση των αντιστάσεων των τοιχωμάτων του παχέος εντέρου λόγω ηλικίας.

Συμτωματολογία

Τις περισσότερες φορές τα εκκολπώματα είναι ασυμπτωματικά. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που τα εκκολπώματα αρχίχουν να φλεγμαίνουν. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται εκκολπωματίτιδα και εκδηλώνεται με πόνο στην αριστερή κοιλία και πυρετό. Παράλληλα, ενδέχεται να εμφανιστεί και αιμορραγία από τον πρωκτό.
Σε βαρείες καταστάσεις το εκκόλπωμα μπορεί να ραγή και να προκληθεί ενδοκοιλιακό απόστημα ή και περιτονίτιδα.

Θεραπεία 

Η αρχική αντιμετώπιση της ελαφριάς μορφής εκκολπωματίτιδας είναι πάντα συντηρητική. Ο συνδυασμός ενδοφλέβιας αντιβίωσης και η αποχή από στερεά τροφή συνήθως οδηγεί στην ύφεση της φλεγμονής.
Σε περιπτώσεις αποτυχίας της συντηρητικής αντιμετώπισης ή διάτρησης του παχέος εντέρου οδηγούμαστε στη χειρουργική θεραπεία όπου επέμβαση εκλογής είναι η αφαίρεση του πάσχον τμήματος του εντέρου.
Σε επαναλαμβανόμενα επεισόδια εκκοπλωματίτιδας έχει θέση η προγραμματισμένη επέμβαση αφαίρεσης του πάσχον τμήματος του εντέρου, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί και λαπαροσκοπικά.